Memy: kopalnia pomysłów

Zacznijmy od definicji wiki:
Mem (od gr. mimesis – naśladownictwo). W memetyce to nazwa jednostki ewolucji kulturowej, analogicznej do genu, będącego jednostką ewolucji biologicznej. Termin został wprowadzony przez biologa Richarda Dawkinsa w książce Samolubny gen.
Memy powielają się poprzez naśladownictwo, w procesie ich replikacji działa dobór naturalny. Podlegają również mutacji.

DIXIT

Aby znowu nie obrazić Susła, Alicja zapytała bardzo ostrożnie:
– A jak długo rysowały one ten syrop w studni?
– Sama odpowiedziałaś sobie przecież na to pytanie – rzekł Kapelusznik. – Od stu dni – rzecz jasna.
– Nie musiało im tam być przyjemnie – zauważyła Alicja.
– Głupiaś – rzekł nagle Suseł, spoglądając z pogardą na Alicję. – Było im wprost s ł o d k o.
Lewis Carroll „Alicja w Krainie Czarów”

Debiutanckiemu dziełu francuskiego autora Jean-Louis Roubira udała się rzecz wyjątkowa. Z całkowicie nieznanej pozycji (kiedy propozycja rozgrywki kwitowana była krótkim „Di.. co?”) w ekspresowo krótkim czasie stała się grą znaną praktycznie każdemu miłośnikowi gier planszowych. Zaledwie trzy miesiące po marcowej prezentacji tytułu przez właścicieli wydawnictwa Hobbity, Dixit (łac. rzekł) został grą XI edycji Pionka. A po drodze zdobył francuską Grą Roku 2009, trafił do Biblioteki Idealnych Gier Bruno Faiduttiego i wreszcie został grą miesiąca (maja i czerwca) wielu członków zespołu GamesFanatic. Czy zasłużenie?

Scrabble w szkole

W czerwcu 2011 r. został przeprowadzony program pilotażowy programu Scrabble®  w szkole na terenie województwa małopolskiego. Udział w nim wzięło ponad 30 szkół. Nauczyciele otrzymali  skrypt dydaktyczny oraz gry Scrabble ®. Materiały te zostały wykorzystane  podczas zajęć lekcyjnych, ale także w świetlicy oraz podczas zielonej szkoły. Ponad 95% respondentów uznało materiały za bardzo przydatne i pomocne w prowadzeniu zajęć, przekazywaniu materiału dydaktycznego i utrwalaniu wiedzy przez uczniów. Dzięki programowi i wykorzystaniu Scrabble® na lekcjach stały się one ciekawsze i bardziej efektywne dla uczniów.

Zdecydowana większość respondentów wyraziła pozytywne opinie na temat wpływu zastosowanych materiałów na pracę zarówno nauczycieli jak i uczniów.

Wpływ na pracę nauczyciela - ich zdaniem dostarczone materiały...
-są przydatne i pomocne w nauczaniu
-są inspirujące
-wzbogacają tradycyjne lekcje
-wychodzą naprzeciw oczekiwaniom zarówno nauczycieli jak i uczniów
Wpływ na pracę ucznia - materiały...
-są interesujące i przyciągające uczniów
-przyczyniają się do usystematyzowania wiedzy
-rozwijają umiejętności analitycznego myślenia
W swoich ankietach nauczyciele potwierdzili, iż zaproponowany program zapewnia wystraczające informacje na temat:
-gry Srabble® zarówno jako gry towarzyskiej jak i narzędzia edukacyjnego
-korzyści płynących  z wykorzystania gry na lekcjach
-możliwości wykorzystania gry – bardzo dobre opisy gier dydaktycznych

Współpraca z "Wolnymi Podręcznikami"

Przedstawiam moje projekty graficzne wykorzystane w projekcie podręcznika do Fizyki dla szkoły Gimnazjalnej:

Hobbit

W pewnej norze ziemnej mieszkał sobie pewien hobbit. Nie była to szkaradna, brudna, wilgotna nora, rojąca się od robaków i cuchnąca błotem, ani też sucha, naga, piaszczysta nora bez stołka, na którym można by usiąść, i bez dobrze zaopatrzonej spiżarni; była to nora hobbita, a to znaczy: nora z wygodami.

Tym słynnym cytatem otwiera się powieść „Hobbit” Johna Ronalda Reuela Tolkiena. Dla wielu miłych czytelników tak się zaczęła przygoda z fantastyką. Dla innych to tylko bajeczka dla dzieci. Tak, czy siak, od „Hobbita” zaczął się publiczny żywot Śródziemia, elfów, krasnoludów, czarodzieja Gandalfa i historii o jedynym pierścieniu, które zmieniły krajobraz literacki na zawsze. Nic dziwnego, że literatura ta spowodowała również powstanie wielu gier planszowych.

17 V 2011: Projekt gimnazjalny: jak street art wpływa na przestrzeń publiczną.

Raport graficzny z prezentacji projektu gimnazjalnego którego miałem zaszczyt być współ-opiekunem. Teza postawiona w temacie brzmiała: "Czy street-art wpływa na odbiór przestrzeni publicznej?"

CCleaner: przydatne narzędzie w każdej pracowni.

CCleaner (Crap Cleaner) to bezpłatna aplikacja przeznaczona do optymalizacji i usuwania z systemu zbędnych plików pozostawionych po codziennej pracy z komputerem przez różnego typu aplikacje.

Nauka pisania.

Pisanie bezwzrokowe (inaczej pisanie dziesięcioma palcami lub pełnopalcowe) – system wprowadzania znaków na klawiaturze maszyny do pisania lub komputera. Pozycja poszczególnych klawiszy jest przy tym opanowywana tak, by kontrola czy sterowanie wzrokowe były zbędne.


Zasada obsługi klawiszy ściśle określonym palcem:
Ścisłe powiązanie palca i przycisku doprowadza w efekcie do wytworzenia automatyzmów, co prowadzi do przyspieszenia ruchów palców z jednej strony, z drugiej zaś do zmniejszenia liczby błędów.
Odstępnik, czyli spacja, jest książkowo uruchamiana kciukiem przeciwnej ręki do tej, która obsługiwała ostatnio użyty klawisz. W praktyce jest to robione bezwiednie i nie odgrywa znaczącej roli. Klawisz Shift lub w dawnej nomenklaturze maszyn do pisania rejestrów uruchamiany jest zawsze małym palcem ręki przeciwnej do tej, która obsługuje dany klawisz np. by uzyskać duże 'A' należy małym palcem prawej ręki nacisnąć Shift, lewym małym palcem nacisnąć 'a'. Przyciski Control, Alt, AltGr, jak również Windows i Menu (czy odpowiednie klawisze na klawiaturze makintoszy) oryginalnie nie występowały na klawiaturze maszyn do pisania i nie należą do systemu pisania bezwzrokowego. Pod warunkiem korzystania z właściwego sterownika (czyli klawiatury maszynistki) nie są też konieczne do wpisywania tekstów, co jest podstawowym przeznaczeniem systemu bezwzrokowego. Klawisz Control może być wygodnie obsługiwany małym palcem. Klawisze Alt najłatwiej osiągnąć kciukiem (z wyjątkiem starszych klawiatur pecetowych oraz klawiatur firmy Apple, gdzie wygodniejszy jest mały palec).

Metoda pisania bezwzrokowego została wymyślona i zastosowana w 1876 przez Franka McGurrina, stenografa sądowego z Salt Lake City. 25 lipca 1888 McGurrin, który w owym czasie jako jedyny zapewne posługiwał się metodą bezwzrokową, wygrał w Cincinnati konkurs w pisaniu na maszynie na czas. Wynik ten odnotowany przez prasę zapewnił mu sławę oraz nagrodę pieniężną w wysokości 500 dolarów. McGurrin w późniejszym czasie prowadził kursy maszynopisania metodą bezwzrokową. Metoda bezwzrokowa jest do dziś stosowana powszechnie przy profesjonalnym wpisywaniu tekstów.

Zalety i wady bezwzrokowego pisania

Po kilkudziesięciu godzinach ćwiczeń można uzyskać znacznie szybsze wpisywanie tekstów niż przy pisaniu sterowanym wzrokiem. Przy pisaniu tekstów na komputerze możliwe jest śledzenie wyniku na monitorze, przy przepisywaniu nie trzeba odrywać wzroku od brudnopisu. Podstawową i jedyną wadą jest konieczność poświęcenia kilkudziesięciu godzin na trening. Przy pisaniu sterowanym wzrokiem efekt nauki jest szybki, ale już po krótkim czasie nie można osiągnąć dalszej poprawy wyniku.
Przy metodzie bezwzrokowej w klasie mistrzowskiej osiągane są wyniki powyżej 700 znaków na minutę. Na międzynarodowych turniejach obserwuje się wyniki powyżej 1000 uderzeń na minutę. Posiadaczką obecnego Rekordu Guinnessa jest Barbara Blackburn, z wynikiem 1060 znaków na minutę na klawiaturze w układzie Dvoraka.

Koło Gier Planszowych

Nie ukrywam: obiektem mojej cichej fascynacji jest gatunek gier bez prądu -rozwijających zdolności logiczne, spostrzegawczość, umiejętności socjalne, wypowiadanie się czy wzmacniające samoocenę. Naturalnym krokiem było przeniesienie ich w przestrzeń szkolną, pod postacią zajęć pozalekcyjnych. Pomysł okazał się strzałem w dziesiątkę: uczniowie klas 1-3 szkoły podstawowej z przyjemnością przychodzą na poniedziałkowe zajęcia poznawać i szlifować swoje umiejętności w nowoczesnych grach planszowych. Jak do tej pory omówiliśmy i rozegraliśmy następujące gry: Mafia, Cytadela, Pędzące Żółwie, Bumerang i Dzieci Carcassonne. W moich kolejnych postach postaram się opisać i zrecenzować poszczególne grane przez nas tytuły pod kontem pracy z dziećmi.